دارم در مورد بحث های سوسن شریعتی فکر می کنم:

افقی شدن ادیان ابراهیمی و توجه آن به اجتماع و رابطه با "دیگری" علاوه بر توجه به نسبت "من" با "امر قدسی" از طریق:

۱- دموکراتیزه شدن پرسش از دین

۲-فردی شدن دینداری

۳-درک بی واسطه تجربه دینی

۳

شاید در این مورد بیشتر بنویسم